بستن

عملیات بدر

کل رزمندگان :182 نفر
شهدای استهبان:25 نفر
مجروحان و جانبازان :27 نفر
مفقود :22 نفر
آزادگان :0 نفر
رمز عملیات : ياالله، ياالله، ياالله و قَاتِلوُهم حَتّي لاتَكون فِتْنه، يا فاطمه الزهرا(س)
تاریخ عملیات :ساعت ۰۰/۲۳ – ۱۳۶۳/۱۲/۱۹
مدت عملیات :هشت روز

هدف عملیات :انهدام وسيع نيروي دشمن، تصرّف و تأمين تمامي هورالهويزه و كنترل جاده العماره ـ بصره

مناطق و تاسیسات آزاد شده :

ـ آزادسازي بخش وسيعي از مناطق مهم و نفت خيز هورالهويزه (بيش از ۸۰۰ كيلومتر مربع)
ـ آزادسازي روستاهاي: ترابه، لحوك، نهروان و فجره
ـ آزادسازي جاده الحچره (معروف به خندق) به طول ۱۳ كيلومتر
ـ آزادسازي دهها پاسگاه دشمن در هورالهويزه

تجهیزات منهدم شده ی دشمن :تیپ های ۴۲۹، ۹۳، ۹۴،۹۵، و ۶۶ نیروی مخصوص، تیپهای ۱۰ زرهی، ۵ مکانیزه و ۳۴ زرهی از لشکر ۱، تیپ ۵۱ از لشکر ۱ – تعداد کشته و زخمی های دشمن : بیش از ۱۵۰۰۰ نفر – تعداد اسراء : ۳۲۰۰ نفر

غنائم : مقدار زیادی انواع سلاح و مهمات و تجهیزات سنگین و نیمه سنگین

نیروهای عمل کننده :سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و ارتش جمهوری اسلامی

نقشه عملیات :

اسامی شهدای استهبان در این عملیات :

شهید عزیز شهیدجواد البرز
شهید عزیز احمد بلندی (ربانی)
شهید عزیز ابراهیم پروین
شهید عزیز محمد جواد توسل
شهید عزیز سیدصمد حسینیان
شهید عزیز علی اصغر حیوی حقیقی
شهید عزیز جواد خیرات
شهید عزیز شعبان دستجردی
شهید عزیز احمد (اکبر) رضا زاده
شهید عزیز علی زادسیرجان
شهید عزیز منصور زارعی رونیزی
شهید عزیز محسن ساجدی
شهید عزیز مسعود عزیزی
شهید عزیز ابراهیم شمس عزت
شهید عزیز مسعود صنعتی
شهید عزیز محمد علی طهمورثی
شهید عزیز علی اصغر قوس
شهید عزیز ابوالفضل مباشری
شهید عزیز اسماعیل مبین
شهید عزیز محمود مخبری
شهید عزیز کاظم مقدس
شهید عزیز مهدی مهدوی آزاد
شهید عزیز محمد علی مهدوی آزاد
شهید عزیز جواد هاشمی
شهید عزیز عباس کلاهی

مختصری از عملیات

رمز عملیات: یا فاطمه الزهراء (س)
هدف عملیات: انهدام وسیع نیروهای دشمن، تصرف و تأمین تمامی هورالهویزه و کنترل جادة العماره ـ بصره
منطقة عملیاتی: شرق رودخانة دجله (حد فاصل بین قلعة صالح تا القرنه)
تاریخ شروع: ساعت ۰۰/۲۳ ـ ۱۳۶۳/۱۲/۱۹
وسعت منطقة عملیاتی: بیش از ۸۰۰ کیلومتر مربع

نتایج عملیات

مناطق آزاد شده:

بخش وسیعی از مناطق مهم و نفت خیز هورالهویزه
چندین روستای منطقه
ده ها پاسگاه دشمن در هورالهویزه
جادة الحچرده (معروف به خندق)
تجهیزات منهدم شدة دشمن:
۶ فروند هواپیما
۴ فروند هلیکوپتر
۲۵۰ دستگاه تانک و نفربر
۶۰ قبضه خمپاره انداز
۲۰۰ دستگاه انواع خودرو نظامی
۴۰ قبضه انواع توپ

یگان های منهدم شده دشمن:

تیپ های ۴۲۹، ۹۳، ۹۴، ۹۵٫ ۶۶ نیروی مخصوص، تیپ های ۱۰ زرهی، ۵ مکانیزه و ۳۴ زرهی از لشکر ۱، تیپ ۵۱ از لشکر ۱، تیپ ۲۷ مکانیزه، لشکرهای ۳۰ و ۶ زرهی، تیپ های ۲۴ و ۵ از لشکر ۴، تیپ های ۱ و ۴ از گارد ریاست جمهوری و ۵ گردان کماندویی

تعداد کشته و زخمی های دشمن: بیش از ۱۵۰۰۰ نفر
تعداد اسراء:۳۲۰۰ نفر

غنائم

مقدار زیادی انواع سلاح و مهمات و تجهیزات سنگین و نیمه سنگین

بعد از عملیات خیبر، دشمن علاوه بر سازماندهی سپاه های اول، دوم، سوم و چهارم، اقدام به تشکیل فرماندهی شرق دجله و رده های مواضع پدافندی در سراسر منطقه جنوب کرد و در مسیر آب راه ها و در داخل نیزارها کمین هایی قرار داد تا در صورت هجوم نیروهای ایرانی، نقش هشدار دهنده و تاخیری داشته باشند و از نزدیکی نیروهای شناسایی به خط دشمن نیز ممانعت به عمل آورد و به منظور زیر نظر داشتن هرگونه تحرک و داشتن دید کلی بر هور و اطراف آن دکل های متعددی را نصب کرد. گذشته از کمین و نصب دکل ها، در آب راه ها موانع قابل ملاحظه ای ایجاد کرد که گذشتن از آن ها بسیار سخت و بلکه غیر ممکن می نمود. بعد از این موانع، سیل بندی هم مشرف بر آب به عرض ۱۲ متر و ارتفاع ۲ متر احداث کرده و بر روی آن سنگرهای متعددی تعبیه، که از سه جهت، دارای دید کافی بر روی آب بود.

در حالی که دستیابی به یک جناح از دشمن در شمال بصره و قطع جاده مهم بصره – العماره، که می توانست منطقه مانور مناسبی را برای عملیات های آینده به سمت بصره و یا العماره باز نموده و دروازه جدیدی را برای ورود به مناطق خشکی جدید بگشاید، هم چنان به عنوان یک هدف مهم تلقی می شد؛ عواملی هم چون تجربیات به دست آمده از عملیات خیبر در خصوص الزامات پشتیبانی و تاکتیکی و عملیات آبی و خاکی، جبران بسیاری از نواقص و کمبودهای مهندسی موجود در عملیات مذکور، در اختیار داشتن جزایر مجنون به عنوان مناطق واسط و سرپل که امکان تمرکز نیروها و انتقال تجهیزات به جلو را تسهیل می نمود، موجب شدند منطقه غرب هورالهویزه مجدداً برای انجام عملیات بزرگ بعدی انتخاب گردد.

اهداف عملیات

دستیابی و تسلط بر جاده العماره – بصره و نیز راهیابی به مرکز اصلی هورهای غرب دجله – که استان های ناصریه، بصره و العماره را احاطه کرده است – و هم چنین تسلط بر شرق دجله همراه با انهدام نیرو از جمله اهداف این عملیات بود.

هم چنین تسلط بر شرق دجله همراه با انهدام نیرو از جمله اهداف این عملیات بود. هم چنین، پاکسازی پاسگاه هایترابه، بلال، ابولیلهو نیز روستاهایالبیضه، الصخره، پَد خندقو انهدام پل هایالعزیر، خندقو … در حد شمالی منطقه عملیات؛ و پاکسازی روستاها و انهدام پل هایی همچون جوبیرو … در حد جنوبی منطقه در دستور عملیات بود.

منطقه عملیات

منطقه عملیات در غربه ورال هویزه واقع است که از شمال بهترابه وزجیه و از جنوب به القرنه و کانال سوئیب محدود می گردد. این منطقه دارای دو نوع طبیعت متفاوت است: یک خشکی در قسمت غربی که حداقل عرض آن ۲ کیلومتر در زجیه و حداکثر عرض آن ۸ تا ۹ کیلومتر در عزیر و الهاله می باشد و ۲ هور بزرگ (هورالهویزه در شرق و هورالحمار در غرب) این خشکی را احاطه نموده اند.

طول منطقه عملیات از ترابه تا الهویدی حدود ۵۰ کیلومتر می باشد. زمین آن از جنس خاک رس نمکی و به حالت گرد است. در نزدیکی سیل بندهای هور نیز با نشست آب، منطقه حالت باتلاقی به خود می گیرد.

هم چنین، منطقه مذکور توسط رودخانه دجله به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می شود که ۴/۳ خشکی منطقه در شرق رودخانه واقع است. جاده حساس و مهم بغداد – بصره نیز در غرب رودخانه واقع است.

وسعت کل منطقه عملیات اعم از خشکی و هور ۱۰۰۰ کیلومتر مربع می باشد که ۲۵۰ کیلومتر مربع آن خشکی و مابقی آن هور می باشد، دراین منطقه یکی از بزرگ ترین ذخایر نفت عراق موجود می باشد که دولت عراق مشغول بررسی و نقشه برداری آن شده بود.

استعداد دشمن

از منطقه قلعه صالحتا نهر سوئیب تحت فرماندهی نیروهای شرق دجله بود. استعداد و نحوه گسترش یگان های دشمن به صورت زیر بود:

الف – فرماندهی دفاع الاهوار؛ از قلعه صالح تا الکساره:

– دو گردان کماندویی یوسف و عبدالله از لشکر ۱۰٫

– تیپ ۲ کماندویی سپاه چهارم .

ب – لشکر ۳۵ پیاده؛ از منطقه الکساره تا نهر روطه:

– تیپ ۴۲۹ پیاده با پیاده با ۳ گردان .

– تیپ ۹۴ پیاده با ۳ گردان.

– قاطع القادسیه، خالد، الصنادیه، صدام، دینار الثانی.

– دو گردان کماندویی الفیحا و محمد قاسم از لشکر ۵ مکانیزه.

– نیروهای کماندو الشیبانی.

– ۴ گردان تانک .

– ۵ گردان توپخانه.

ج – فرماندهی نیروهای دفاع از بصره، از نهر روطه تا نهر سوئیب :

– تیپ ۹۳ پیاده با ۳ گردان.

– تیپ ۷۰۳ پیاده با ۳ گردان.

– قاطع الشهید .

– یک گردان تانک.

– یک گردان توپخانه.

د – لشکر ۳۱ پیاده ، از نهر سوئیب تاپاسگاه طلائیه:

– تیپ ۱۱۸ پیاده.

– تیپ ۴۹ پیاده.

– تیپ ۶۰۵ پیاده.

– سه گردان توپخانه.

نیروهای که دشمن حین عملیات برای پاتک وارد منطقه کرد نیز عبارت بودند از:

– لشکر ۱۰ زرهی با تیپ های ۱۷ و ۴۲ زرهی و ۲۴ مکانیزه.

– لشکر گارد ریاست جمهوری با تیپ های ۱ مکانیزه، ۲ زرهی، ۳ نیروی مخصوص و ۴ زرهی.

– لشکر ۴ پیاده کوهستانی با تیپ های ۵، ۱۸ و ۲۹ پیاده.

– لشکر ۶ زرهی با تیپ های ۱۶ و ۳۰ زرهی و ۲۵ مکانیزه.

– لشکر ۱ مکانیزه با تیپ های ۲۷ مکانیزه، ۳۴ زرهی و ۵۱ مختلط.

– لشکر ۵ مکانیزه با تیپ های ۲۰ و ۱۵ مکانیزه.

– تیپ های ۶۵، ۶۶ و ۶۸ نیروی مخصوص.

– تیپ ۱۰ زرهی.

قوای خودی

نیروهای عمل کننده در منطقه تحت پوشش سه قرارگاه عملیاتی و با فرماندهی مرکزی قرارگاه خاتم الانبیاء (ص) به شرح زیر تشکیل گردیده بود:

قرارگاه نجف تحت فرماندهی قرارگاه خاتم الانبیاء (ص) هدایت نیروهای زیر را به عهده داشت:

– لشکر ۲۵ کربلا.

– لشکر ۱۴ امام حسین (ع).

– لشکر ۵ نصر.

– لشکر ۷ ولی عصر (عج).

– تیپ ۱۵ امام حسن (ع).

– تیپ ۱۸ الغدیر.

– تیپ ۲۱ امام رضا (ع).

– گردان های ویژه شهید صدر.

– گروه ۲۲ توپخانه (۲ گردان).

– گروه ۴۰ توپخانه رسالت (۱ آتشبار).

– لشکر ۷۷ پیاده ارتش.

محدوده عملیاتی قرارگاه نجف: از منطقه ترابه تا آب راه نینوا .

قرارگاه کربلا تحت فرماندهی قرارگاه خاتم الانبیاء(ص) هدایت نیروهای زیر را به عهده داشت:

– لشکر ۱۷ علی ابن ابی طالب (ع).

– لشکر ۳۱ عاشورا.

– لشکر ۸ نجف اشرف.

– لشکر ۲۷ محمد رسول الله (ص).

– تیپ مستقل ۴۴ قمربنی هاشم (ع).

– لشکر ۲۱ پیاده ارتش با ۹ گردان پیاده، ۲ گردان مکانیزه و ۳ گردان تانک.

– لشکر ۲۸ پیاده ارتش.

– گردان های ۳۲۷، ۳۵۰، ۳۴۷، القارعه، ۳۹۷، ۳۷۲، ۳۶۴ و ۳۴۳ توپخانه.

محدود عملیاتی قرارگاه کربلا: از جنوب خط حد قرارگاه نجف تا شمال پَد الهویدی

قرارگاه نوح تحت فرماندهی قرارگاه خاتم الانبیاء (ص) هدایت نیروهای زیر را به عهده داشت:

– لشکر ۴۱ ثارا… .

– تیپ احمد ابن موسی.

محدوده عملیاتی قرارگاه نوح: از پد الهویدی تا کانال سوئیب.

هم چنین، دو قرارگاه ظفر ۱ و ۲ تحت نظر قرارگاه خاتم الانبیاء (ص) برای قرارگاه های نجف و کربلا منظور شده بود:

الف – قرارگاه ظفر ۱

از سپاه، تیپ ویژه شهدا

از ارتش، تیپ ۱ از لشکر ۲۳ نوهد

ب – قرارگاه ظفر ۲

از سپاه، تیپ مستقل ۳۳ المهدی (عج)

از ارتش، تیپ مستقل ۵۵ هوابرد (۴)

در مجموع، نیروهای عمل کننده سپاه عبارت بودند از: ۳۴۵/۳۱ بسیج، ۹۶۴/۱۳وظیفه و ۱۷۰۱۰ پاسدار.

طرح عملیات

برای انجام عملیات، منطقه مورد نظر به دو محور شمالی و جنوبی تقسیم شد. محور شمالی به قرارگاه نجف، و محور جنوبی به قرارگاه کربلا واگذار شد.

قرارگاه نجف از شمال البیضه تا امتداد آب راهجمل، و قرارگاه کربلا از شمال، مقابل آب راه جمل و روستای نخیره در شرق دجله؛ و از جنوب، منطقه القرنه (خط الهاله) وارد عملمی شدند. قرارگاه نوح (ع) نیز ماموریت داشت ضمن تصرف پدافندی و گسترش در آن محور، به سوی پلزردان پیشروی کند و سپس کانال سوئیب را شکافته و آب را به سمت بصره جاری نماید.

هم چنین به دو قرارگاه فرعی ظفر و نجف ۲ ماموریت های جداگانه ای به صورت احتیاط و نیز انجام عملیات فریب واگذار شد. به این ترتیب که قرارگاه ظفر می باید آماده می شد تا در صورت امکان به طریق هلی برد از العزیز به طرف شمال – در غرب روخانه دجله – حرکت کند. نجف ۲ نیز ماموریت اجرای آتش روی جاده العماره – بصره و شمال پل العزیر به عهده داشت.

شرح عملیات

عملیات در ساعت ۲۳ روز ۲۰/۱۲/۱۳۶۳ با اسم رمز مبارکیاالله، یاالله، یاالله و قاتلوهم حتی لاتکون فتنه، یا فاطمه الزهرا، یا فاطمه الزهرا، یا فاطمه الزهرا(س) آغاز گردید و در همان ساعات اولیه، تمامی خطوط و استحکامات دشمن به سرعت در هم کوبیده شد.

در منطقه قرارگاه کربلا، لشکرهای ۸ و ۳۱ به سرعت خود رابه خط دوم دشمن رسانده و در ساعت ۲ بامداد پس از پاکسازی این خط که دارای تعدادی مین پراکنده نیز بود، به سمت دجله حرکت نمودند. تیپ ۴۴ نیز پس از شکستن خط اول، سریعا یک گردان ۱۱۰ نفری انفجار را به همراه مواد لازم از روی جاده خاکی جوبیر به سمت پل فرستاد و در ساعت ۰۲:۳۰ اعلام کرد که پل بتونی جوبیر را از دوطرف منهدم نموده است.

در منطقه قرارگاه نجف، به علت وجود چند کمین در فاصله زیادی از خطوط اول دشمن، موج دوم نیروها که می بایست از آبراه های اصلی حرکت کنند با این کمین ها درگیر و در نتیجه متوقف شدند و تا ساعاتی بعد مشغول پاکسازی منطقه گردیدند.

یکی از یگان های قرارگاه نوح نیز در قسمت پَد الهویدی و سیل بند اول دشمن به سیم های خاردار و موانع دشمن برخورد کرد و سپس با تعویض محور و حل مشکلات در ساعت ۳ بامداد خط اول را شکسته و پاکسازی پَد الهویدی را تا ساعت ۰۳:۲۰ به پایان رساند و سپس به سمت داخل پیشروی کرد.

در آغاز روشنایی صبح (ساعت ۶) قرارگاه نجف پاکسازی خط اول خود را به جز البیضه به اتمام رساند در حالی که واحدهایی از لشکرهای ۷، ۵ و ۱۴ روی خط دوم درگیر بودند. در این میان، نیروهای لشکر ۲۵ به علت طولانی بودن مسیر خود تا صبح به هدف نرسیده و به عقب بازگشتند. منطقه ترابه نیز به طور کامل پاکسازی گردید.

پس از الحاق نیروهای قرارگاه کربلا در خطوط اول و دوم، لشکر ۱۷ از سمت شمال به سمت دجله اقدام به پدافند به سمت شمال نمود و واحدهایی از لشکرهای ۸ و ۳۱ به کنار دجله رسیدند.

در منطقه قرارگاه نوح نیز لشکر ۴۱، پَد الهویدی و سیل بند اول را پاکسازی کرد.

با شروع روشنایی صبح، پاتک های دشمن نیز آغاز شد. فشارهای ممتد دشمن در طول روز اول منجر به بازپس گیری پَد الهویدی و رخنه محدود در چند محور دیگر گردید. در شب دوم، واحدهایی از قرارگاه نجف در محور چهارراه دوم پَد خندق و جنوب آن وارد عمل شدند. لیکن با مقاومت دشمن مجبور شدند به مواضع قبلی خود بازگردند. در این میان، قرارگاه کربلا موفق شد منطقه پیشرفتگی رودخانه دجله و جنوب جوبیر(کیسه ای) را تصرف و تامین نماید. هم چنین، واحدهایی از این قرارگاه موفق شدند خود را به دجله رسانده و ضمن وارد آوردن ضربات موثری بر دشمن، رو به جنوب پدافند نمایند.

با شروع روشنایی صبح روز دوم، پاتک های دشمن با شدت بیشتری آغاز گردید و تا پایان این روز موفق به تصرف سیل بند دوم و الصخره و رخنه در برخی نقاط سیل بند اول در جنوب و شمال پَد خندق گردید.

در منطقه قرارگاه کربلا، پاتک های دشمن عمدتاً از منطقه الهاله به سمت همایون انجام شد که پس از انهدام تعدادی تانک و نفربر و به گل نشستن تعدادی دیگر، دشمن بدون نتیجه عقب نشست.

در روز سوم عملیات، با بمباران هوایی دشمن تعدادی از واحدهای قرارگاه نجف در وضع نامناسبی قرار گرفتند. چهار راه پَد خندق نیز به دست دشمن افتاد و نیروهای خودی در ۶۰۰ متری شرق این چهار راه مستقر گردیدند.

در شب و روز چهارم عملیات، واحدهای قرارگاه نجف در شمال چهارراه پَد خندق به دلیل عدم الحاق به جنوب و نیز فشار دشمن، به مواضع اولیه خود عقب نشینی کردند. هم چنین یکی از واحدهای قرارگاه کربلا از خط صفین ۳ به سمت شمال تک نمود که در بعضی از محورها تا جاده خندق پیشروی کرد، لیکن به دلیل عدم پاکسازی منطقه و نیز عدم الحاق با نیروهای قرارگاه نجف مجبور شد به خط صفین ۳ باز گردد. سپس، پاتک های شدید دشمن به خط پدافندی صفین ۳ آغاز شد. در این پاتک ها، دشمن نتوانست رخنه ای در خط پدافندی مذکور ایجاد کند.

در شب پنجم، قرارگاه کربلا با نیروهای باقی مانده خود به غرب دجله تک نمود. اگر چه این قرارگاه توانست ضمن انهدام نیروهای دشمن مستقر در شرق برگراه، قسمت اعظم پل ابوعران را تخریب کند، لیکن با فشارها دشمن از سمت شمال، جنوب و جنوب شرقی تا صبح روز پنجم (۲۵/۱۲/۱۳۶۳) مجبور شد منطقه غرب دجله رابه جز سیل بند غربی – در داخل کیسه ای – را تخلیه کند.

با روشنایی صبح روز پنجم پاتک های دشمن با شدت تمام آغاز گردید و تا بعد از ظهر این روز دشمن موفق به ایجاد رخنه در کناره شرقی دجله و برهم زدن آرایش پدافندی خودی گردید. آتش توپخانه دشمن نیز از این روز شدت گرفته و خطوط اول و دوم و سیل بند عقب آب راه ها را مورد هدف قرار داد.

با روشنایی صبح روز ششم، پاتک های دشمن ادامه یافت که در ساعت ۱۰ صبح خطصفین ۳ به طور کامل به پشت جاده النهیر، جمل ۳ منتقل شد. با فشار دشمن و پراکندگی واحد های خودی وضعیت خط بسیار نامساعد بود. بر همین اساس و به دلیل عدم تضمین برای حفظ خط پَدافندی شمال منطقه با توجه به این که در صورت شکستن خط فوق، تمامی نیروهای منطقه درخطر انهدام قرار می گرفتند، تصمیم گرفته شد عقب نشینی شود. این عقب نشینی از ساعت ۵ بعد از ظهر ۲۶/۱۲/۱۳۶۳ آغاز شد و تا ساعت ۱۰ شب به پایان رسید و پل پَد چهارم در چند نقطه منهدم و قطع گردید. منطقه ترابه و پَد خندق تا ۷۰۰ متری شرق چهار راه پَد در دست نیروهای خودی باقی ماند.

در شب ۲/۱/۱۳۶۴ دشمن به روستای ترابه پاتک کرد که با دادن ۱۶ اسیر و تعدادی تلفات مجبور شد عقب نشینی کند.

نتایج عملیات

طی عملیات بدرعلاوه بر تلفات سنگین که به دشمن وارد شد، بیش از ۵۰۰ کیلومتر مربع از منطقه هور از جمله روستاهایترابه، لحوک، نهروان، فجره و نیز جاده خندق به طول ۱۳ کیلومتر، که فاصله آن با جاده العماره – بصره ۶ کیلومتر است، به تصرف نیروهای خودی درآمد،

لازم به ذکر است که پس از این عملیات، عراق با استفاده از پشتیبانی هوایی و موشکی خود به حملات گسترده به شهرها و مناطق مسکونی و نیز کشتی های حامل نفت ایران مبادرت ورزید.

تلفات و خسارات وارده به دشمن طی عملیات بدر به شرح ذیل می باشد:

– کشته و زخمی شدن بیش از ده هزار نفر.

– به اسارت در آمدن ۳۲۰۰ نفر.

– انهدام ۲۵۰ تانک و نفربر

– انهدام ۴۰ قبضه انواع توپ.

– انهدام ۲۰۰ خودرو.

– انهدام ۶۰ قبضه انواع خمپاره انداز.

– انهدام ۱۵ دستگاه مهندسی.

– انهدام ۴ هواپیمایPC – V .

– انهدام ۲ هواپیمای میگ و سوخو.

– انهدام ۴ هلی کوپتر.

– به غنیمت گرفته شدن ۵۰ قبضه انواع خمپاره انداز.

– به غنیمت گرفته شدن ۲ دستگاه رازیت.

موضوع: دفاع مقدس، عمليات هاي دفاع مقدس، عملیات زمینی

متا سفانه قابل کپی نیست!